Posts

सहज सबहु गुरु कृपा

सहज सबहु गुरू कृपा सौ जाना। पंगु लंङ्घ गयै वन परवत,भव जलधि तरौ कूप समाना। निपट अपढ भयै ज्ञानी पंडित,भए मूढमति चतुर सुजाना। मूक भयै वाचाल वाक् पटु,सहज पयै सब वेदनि ज्ञाना। पंथ भटकै गहै पंथ प्रेम कौ,रस अप्राप्य सहज करि आना। प्रीति चरणनि होय गूढ हमारी,बाकी योई "प्यारी"आस पुराना।

शुभता विस्तार सहित

(हिंदी लीला विस्तार सहित) ________________शुभता शुभ: किम् जानामि?_____________ . सखि सत्यं वदसि किं शुभ त्वसि? अधीर: विलम्बेतुप्रियं प्रिया: कुंजेषुबर्हि निकसि।।१।। . तत: पुनऽवस्थितै ललितादि सखिन: रमणी धीर: धरावती। तत्क्षणै प्रियां वामऽक्षिचलत्वं मधुवचनानि निजमुखै वदसि।।२।। . शुभाश्ंकै मम् नयनचलत्वं अहो! प्रियतम् शीघ्रं आवति। वाक्पटु ललितऽलि रासेश्वरी शुभता: निज पृच्छसि।।३।। . यत् श्रुत्वां किंञ्चित मंदहास: पक्ष्म्वाञ्च सुमुखि ललितौत्तरम् ददाति। मम् हितै मम् श्यामसुन्दरौ आगत: सर्वतौ शुभ: भवति।।४।। . तत् किंञ्चिदून: क्लैशं तत्त्वत: यत् वार्ता: सखिन: अति प्रसारति। ते मुरलीमनोहर: वेर्णुधरऽधरंम्नाम्नावहै मंदहसति आह! इतिहि शुभसि।।५।। . शुभता च प्रियतम: निजमृदुऽगुंलि: मधुर: स्पर्शै मम् प्रतिअंङ्गै प्राप्यति:। दृश्यागत: प्रिय: च मधुरस्पर्शं लुप्त: प्रिया: तद् एक: सखिन: पुनिहि कथं हसति।।६ . च त्वं प्रिय मनुहारौकृत्वं यद् त्वंरूष्टौ ,श्रुत्वां मधैश्याम: वदति। स: मम् शुभता अस्ति! यत्श्रुत्वां राधां नयनंसलज्जभारेनमति।।७।। . पुन: वद् श्यामसुन्दर: -- यदा "श्रीराधा:" किंञ्चितक्षणै मम् कर्ण...

श्रीगोपाल भट्ट

श्री गोपाल भट्ट प्रगटै गुपाल,रसान्नद वर्षण हेतुई। अद्भुत छबी त्रिभंग खडी,एकटक लखै भरै नैननी। श्यामल बरण अति सुघर तन,कौ अधरन नयन शोभा कही। छबी गौरश्याम एक देहि मे,दीखै लाल कबहुक लाडिली। भरि आनंद मोदनि सब सखिन,श्रीगुणमंजरी कौ आजु भली बनी। हर्षित निकुंज कुंज कण प्रति,झूमत सजै द्वार तोरणि। डफ ढोल बाजत वाद्य विवि,जय-जय श्रीराधारमण सब कही। राग रागिनी गाए मंगलम,कोऊ कोऊ रिझावै सखी निरतई। वारि प्राण तन अंतर- करण,सर्वस्व धरि दै न्यौछावरी। कहा वारै"प्यारी" निज प्राण पै,तन मन हो धन सरबस तुम्ही। . दोहा--- जुग जुग जीवौ आनंदघन,मानै योई मनौति प्यारी।  ........ करू सोई जा मै राजी रह्यौ,रहू हित तौ सुखकारी।।

हू तौ तृण

हू तौ तृण पर तेरौ। प्यारौ! हू तौ तृण पर तेरौ। होउ न होउ कछु परत न अंतर,मौ सम तौकू भतेरौ। सम आप सौ मेरै आप एक ही,संग राखौ चहै छोरौ। फिरू भटकत हौई विलग जो तौसो,होई दुर्गत जग मेरौ। बाँह पकरि लौ चरण लौ राखि,करूणा नेह सौ हेरौ। आवौ हे प्रभु !दीनबन्धौ करूणामय, "प्यारी" कब सौ टेरौ।

रहे अखंड

रहै अखण्ड दोउन को शीतलताई। चंदन बनिकै लिपटै रहै आपस,अक्षय दोऊ कौ रस केलि सदाई। बिरह ताप अति दुरूह नसावै,मिलन रितु कुंज रहै सदा छाई। सीकर शीतल रस अंग झलकै,निरखि यौ अलिन परम सुख पाई। मधुर बयार बनि बहै "प्यारी",अहा! लाल लली लए लाड लडाई।

अति झीने बसन

अति झीनै बसन धरै वपु लाल। झाँकत अंग अंग इन बाहिर,ढापत ढकै न रूप रसाल। झर-झर झरत झरै सरिता रस,छुपै छुपाय सुगंधि कौ हाल। आवै लोभ देखि मधै पट कौ,नेक उघारौ करौ ह्यौ निहाल। "प्यारी प्यासी जनम अनत की,ओरि न तरसावौ पट यौ डाल।

सदगुरु खेवनहार हमारो

सद्गुरू खेवनहार हमारै। नाम नौका लए बाह गहै कडी,बिषय बिकार भँवर सौ निकारै। माटी देह करि दई चंदन सम,सोई चंदन सेवा हित प्यारै। रस भजन स्वाद जीव्हा उर की दए,भटकै उर भए आप सहारै। अंत अनंत कहै कहा लौ जीह,"प्यारी" इन कहि गयै देव हारै।