जग तारण कारण लली आई। करि लाल संग रास रस लीला,प्रीत रीत जग नवी सिखाई। बिषय भोग तजि नेह परस्पर,प्रेम साँचौ कहा आप बताई। दाँव धरि निजता रस द्यूत मे,प्रिय प्राण बनी आप गमाई। तत्सुखमयी लीला रचि रूचि सौ,प्रेम गुरू बनी प्रेम लुटाई। अति कहै मुख कौन सौ"प्यारी",अथाह जलधि कँहा माट समाई।
अलबेलै रमण मुस्कात। देखि कुँवरि रस रूप लाडिली,अंतर मेई ललचात। कोवलता अंग छूवत बनै नहि,धरनौ कर सकुचात। दशा अंतर जानि पिय प्यारी,सहज निकट आप-आत। भीजी गयौ सखी"प्यारी" सब कछु,होए नैनन बरसात।
अक्षय जोरि करत रस अक्षय। विरहित बदन अनृत तप्त कंचन,संयुक्त युगल मलय सम वक्ष। अंजन विविध आयुध अति तीक्ष्ण,भेदित परस्पर सर्व करि लक्ष्य। कहि आर्शीवचन मुदित मन सहचरी,एक सुखद सुहाग "प्यारी" स्वर रक्ष।